Drewniane kościoły Chiloé - skarb z listy UNESCO
Na Chiloé znajduje się 16 drewnianych kościołów wpisanych na listę UNESCO w 2000 roku, wzniesionych między XVIII a XIX wiekiem przez misjonarzy jezuickich, a później franciszkańskich, wspólnie z mieszkańcami wyspy - bez użycia choćby jednego metalowego gwoździa w oryginalnej konstrukcji. Kościół San Francisco w Castro, pomalowany na fiolet i żółć, jest najczęściej odwiedzany i można go zwiedzać bezpłatnie od poniedziałku do soboty w godzinach 9:30-19:00. W Achao stoi najstarszy zachowany drewniany kościół w Chile, Santa María de Loreto (1740), z niewielkim muzeum sztuki sakralnej. Warto poświęcić cały dzień na objazd kilku z nich samochodem, bo są rozrzucone między Castro, Achao, Quinchao, Dalcahue i Chonchi.
Palafitos w Castro: kolorowe domy na palach
Wizytówką Chiloé są palafitos - tradycyjne domy budowane na drewnianych palach tuż nad wodą, dzięki czemu dawni rybacy mogli cumować łodzie wprost pod własnym domem. Dzielnice Gamboa i Pedro Montt w Castro zachowały najbardziej fotogeniczne rzędy takich domów, pomalowane na intensywną zieleń, błękit, żółć i czerwień. Wiele z nich działa dziś jako butikowe noclegi lub restauracje z widokiem na kanał; pokój ze śniadaniem kosztuje 45 000-70 000 CLP za noc (50-75 USD). Najlepszy moment na zdjęcia to wczesne popołudnie, gdy przypływ odbija kolory w wodzie.
Dalcahue i targ rękodzieła
Dwadzieścia minut od Castro leży Dalcahue z jednym z najbogatszych targów rękodzieła na archipelagu - stoiskami z tkaninami z surowej wełny, koszykarstwem z włókien roślinnych i klasycznymi chilockimi lalkami z tkaniny. Targ działa codziennie, choć najwięcej lokalnych sprzedawców przyjeżdża w niedzielne przedpołudnie. Z nabrzeża w Dalcahue odpływają też promy na wyspę Quinchao (gdzie leży Achao), dzięki czemu można kontynuować zwiedzanie Isla Grande de Chiloé lądem, bez ponownej przeprawy łodzią.
Curanto - wielka biesiada Chiloé
Curanto to szczyt kuchni chilockiej: mieszanka owoców morza (małży, omułków, skorupiaków), wieprzowiny, kurczaka, kiełbasy oraz przygotowanych z ziemniaków milcaos i chapaleles, tradycyjnie gotowana 'al hoyo' - zakopana pod rozgrzanymi kamieniami i liśćmi nalca na kilka godzin. Dziś większość restauracji przygotowuje ją 'al pulmón', w dużym garnku, ale zachowuje ten sam wędzony smak. Porcja curanto kosztuje 12 000-18 000 CLP i jest naprawdę sycącym posiłkiem, więc warto iść na nią głodnym albo podzielić się nią we dwoje, jeśli na przystawkę zamawia się też surowe owoce morza.
Mitologia Chiloé i Park Narodowy Chiloé
Kultura Chiloé przesiąknięta jest mitologią: Trauco, zdeformowana istota leśna, oraz Pincoya, kobiecy duch morza, którego taniec przodem lub tyłem do oceanu zapowiada obfitość lub brak ryb, to tylko dwie z kilkudziesięciu postaci lokalnego folkloru, wciąż żywe w ustnej tradycji. Park Narodowy Chiloé na zachodnim wybrzeżu, w pobliżu Cucao, pokazuje krajobraz, który zainspirował te opowieści: wydmy, zniekształcony wiatrem las waldiwijski i plaże z silnym przybojem, mało nadające się do kąpieli, za to idealne do pieszych wędrówek. Wstęp dla obcokrajowców kosztuje 6000 CLP.
Pingwiny w Puñihuil, jak dojechać i ile dni zostać
W Puñihuil na zachodnim wybrzeżu około 30-minutowy rejs łodzią (7000-10 000 CLP od osoby) pozwala zobaczyć kolonie pingwinów Humboldta i pingwinów magellańskich gniazdujących razem na tych samych wysepkach - rzadkość na skalę światową. Sezon obserwacji trwa od września do marca. Aby dotrzeć na Isla Grande de Chiloé z kontynentu, trzeba wsiąść na prom w Pargua, odpływający co 15-30 minut; przeprawa trwa około 30 minut i kosztuje 5000-8000 CLP od pojazdu (piesi pasażerowie jadą za darmo). Klimat Chiloé jest deszczowy przez większą część roku - w Ancud i Castro pada około 150 dni w roku - dlatego zawsze warto zabrać kurtkę przeciwdeszczową. Przy 3-4 pełnych dniach da się spokojnie zwiedzić Castro, Dalcahue, Achao, Puñihuil i park narodowy.