San Pedro de Atacama, brama do pustyni
San Pedro de Atacama to miasteczko o piaszczystych uliczkach na wysokości 2400 m n.p.m., które służy jako baza wypadowa do najsuchszej pustyni świata. Dojeżdża się tu autobusem z Calamy (półtorej godziny, około 4000-6000 CLP) po locie na lotnisko El Loa; istnieją też bezpośrednie autobusy ze Santiago, ale jazda trwa ponad 20 godzin. Miasteczko żyje niemal wyłącznie z turystyki — agencje, hostele i restauracje skupiają się wokół placu i ulicy Caracoles. W wysokim sezonie (lipiec oraz grudzień-luty) warto zarezerwować nocleg z wyprzedzeniem. Walutą jest peso chilijskie, choć wiele agencji przyjmuje też gotówkę w dolarach amerykańskich. Większość podróżnych poświęca na ten region trzy do czterech pełnych dni, łącząc pustynię, altiplano i astronomię bez pośpiechu w planie.
Aklimatyzacja do wysokości przed wyjazdem w góry
Choć samo San Pedro leży na 2400 m, wiele wycieczek wjeżdża powyżej 4000 m, gdzie może pojawić się choroba wysokościowa (soroche) objawiająca się bólem głowy, nudnościami lub zmęczeniem. Pierwszy dzień warto spędzić spokojnie, pić dużo wody, unikać alkoholu i spróbować herbaty z liści koki. Większość agencji planuje wyjazd do El Tatio i wysokich lagun na drugi lub trzeci dzień pobytu, gdy organizm zdąży się już częściowo przystosować. Jeśli objawy się utrzymują, najrozsądniej jest zejść niżej i skonsultować się z lekarzem.
Valle de la Luna i Valle de la Muerte
Valle de la Luna, w obrębie Rezerwatu Narodowego Los Flamencos, to klasyczna popołudniowa wycieczka: formacje solne, wydmy i wąwozy zmieniające kolor wraz z zachodem słońca. Wstęp kosztuje około 5000-6000 CLP plus opłata do rezerwatu. Na główny punkt widokowy warto przyjść wcześnie, bo w wysokim sezonie na zachód słońca robi się tłoczno. Sąsiednia Valle de la Muerte oferuje przejażdżki rowerowe i sandboarding na gigantycznych wydmach — znacznie spokojniejszą alternatywę na poranek.
Gejzery El Tatio i termy Puritama
Pole gejzerów El Tatio leży na wysokości 4320 m n.p.m. i odwiedza się je bardzo wcześnie — agencje wyjeżdżają między 4:00 a 5:00, bo słupy pary są najbardziej efektowne w chłodzie świtu, gdy temperatura potrafi spaść poniżej zera. Pełna wycieczka kosztuje od 25 000 do 35 000 CLP i obejmuje śniadanie. W drodze powrotnej wiele wycieczek zatrzymuje się przy Termas de Puritama — naturalnych termalnych basenach wśród wulkanicznych skał, z wejściówką za około 15 000 CLP; strój kąpielowy i ręcznik trzeba zabrać samemu, bo nie są zapewnione na miejscu.
Laguny altiplano i Salar de Atacama
Laguny Miscanti i Miñiques, powyżej 4100 m n.p.m., zachwycają intensywnie niebieską wodą na tle wulkanów i ochrowych wzgórz; wstęp to około 5000 CLP. Na Salar de Atacama, w Laguna Chaxa, żerują trzy gatunki flamingów wśród solnych skorup; najlepsze światło do zdjęć jest o zachodzie słońca, gdy złote barwy rozlewają się po solnisku. Wejście do tej części solniska kosztuje około 5000-7000 CLP. Czy lepiej jechać z przewodnikiem, czy wynajętym autem? Auto wystarczy, ale lokalny przewodnik znacznie lepiej wyjaśni geologię i przyrodę tego miejsca.
Astroturystyka i praktyczne wskazówki
Atakama ma jedno z najczystszych nieb na świecie dzięki wysokości, ekstremalnej suchości i minimalnemu zanieczyszczeniu światłem, dlatego działają tu profesjonalne obserwatoria, jak ALMA. Kilka agencji prowadzi nocne wycieczki z teleskopami od około 20 000-25 000 CLP od osoby. W dzień warto zabrać mocny filtr przeciwsłoneczny, okulary przeciwsłoneczne, czapkę, dużo wody oraz ciepłą odzież na noc, bo różnica temperatur między dniem a nocą potrafi przekroczyć 20 stopni. Najlepsza pora na wyjazd to okres od kwietnia do listopada, z pominięciem altiplanowej zimy (styczeń-marzec), gdy letnie deszcze znad Boliwii mogą zamykać niektóre drogi do El Tatio. Wielorazowa butelka na wodę, solidne buty trekkingowe i pomadka z filtrem UV to podstawowe wyposażenie na każdą wycieczkę po okolicy.